Redactioneel nieuws van hartgenoten

Minister Klink (Volksgezondheid) overweegt om mensen die zonder tussenkomst van de huisarts rechtstreeks naar de spoedeisende hulp van een ziekenhuis gaan, een eigen bijdrage op te leggen. ,,Hier ben ik het niet mee eens”, stelt zorgwethouder Marijke Vos in Amsterdam.
,,Je moet mensen geen bijdrage vragen omdat ze naar de spoedeisende hulp gaan; je moet duidelijk maken waar ze wel naartoe kunnen met een medisch probleem buiten kantooruren.

Het programma Missers van de Avro ging op dinsdag 5 mei onder meer over een jonge vrouw die overleed als gevolg van hartfalen. De vrouw had op haar 19e een mechanische hartklep gekregen, en slikte sindsdien een bloedverdunner. Na haar huwelijk wilde ze graag zwanger worden, maar dan moest ze een minder sterke bloedverdunner gaan gebruiken. En daar ging het mis.
In een Twents ziekenhuis was de vrouw zowel bij de cardioloog als bij de gynaecoloog onder behandeling. Om een lang verhaal kort te maken: beide specialisten wisselen geen informatie met elkaar uit, en beiden zijn uiteindelijk door de Hoge Tuchtraad veroordeeld wegens nalatigheid.

Eens in de zoveel tijd besteed ik op deze plaats aandacht aan het opmerkelijke fenomeen dat er in Nederland zoveel minder artsen en medisch specialisten worden opgeleid dan in alle vergelijkbare landen. Aan het feit dat er als gevolg daarvan zoveel minder artsen en specialisten in Nederland zijn. En aan het feit dat de inkomens van Nederlandse artsen en specialisten zoveel hoger zijn dan in landen waar er meer zijn.

Ik poog dan ook een verband te leggen tussen het een en het ander, wat niet zo moeilijk is. Bij een ingeperkt aanbod (van artsen) en een hoge of zelfs oplopende vraag (naar medische zorg) zal de prijs van dat aanbod immers stijgen.

Met ingang van dit nieuwe jaar is Lars Nieuwenhoff, tot dan toe directeur facilitaire zaken van het Slingeland Ziekenhuis in Doetinchem, ontslagen. Nieuwenhoff had begin september in een ingezonden stuk in het dagblad De Gelderlander zijn beklag gedaan over de salarissen van de medisch specialisten en dat werd hem niet in dank afgenomen. Zijn collega-directeuren en de medische staf van het ziekenhuis lustten hem niet meer, hij moest weg, na zeven jaar directielid te zijn geweest.
Nieuwenhoff had zich er in zijn stuk over beklaagd dat ziekenhuizen ‘jaar na jaar’ bezuinigen op ‘verpleegkundigen, op staf en op managers om ‘efficiënter te kunnen zijn en kosten te drukken’.

’Mijn apotheker hoeft niet te weten dat ik erectiepillen gebruik. En ik heb ook liever niet dat de bedrijfsarts, die mij keurt voor een nieuwe baan, ziet dat ik ooit antidepressiva slikte.’ Zomaar een reactie van een AD-lezer op de komst van het elektronisch patientendossier.

Hij staat niet alleen in zijn vrees dat medische gegevens straks digitaal voor het grijpen liggen. Tienduizenden tekenen bezwaar aan, gevoelige persoonsgegevens houdt de Nederlander liever voor zichzelf.
Dat blijkt ook als in november de schaamhaarpolitie zijn intrede doet in ons land.

In januari zullen meer dan één miljoen Nederlanders merken dat hun cholesterolverlager niet langer zomaar wordt vergoed. Het gaat om de dure patentgeneesmiddelen Lipitor, Crestor, Lescol en Ezetrol. Deze middelen zullen alleen nog vergoed worden als de behandelend arts schriftelijk verklaart dat de patiënt volgens de geldende behandelrichtlijnen is aangewezen op deze middelen. 

De producent van de cholesterolverlager rosuvastatine, AstraZeneca, heeft via het Algemeen Nederlands Persbureau een bericht de wereld ingestuurd waarvan de boodschap glashelder is: gezonde mensen met een verhoogde waarde C-reactieve proteïne (CRP) moeten de cholesterolverlager gaan slikken.

Aanleiding voor het persbericht was de voorpublicatie van de zogenoemde ‘Jupitertrial’ in The New Engeland Journal of Medicine (doi:10.1056/NEJM0a0807646).

De arts is te druk om de telefoon op te nemen. Het zijn onzekere tijden. We maken ons zorgen om ons pensioen, de waarde van de eigen woning, de beleggingsresultaten en de ontwikkeling van de koopkracht volgend jaar. Dat gaat niemand in de koude kleren zitten. Als je maar gezond bent, hoor ik u zeggen. Natuurlijk, daar draait het uiteindelijk om. Als het eens wat minder gaat met die gezondheid hebben we recht op een goede en toegankelijke gezondheidszorg. We leven in een welvaartsstaat. Nu blijkt uit een onlangs verschenen rapport van de Inspectie voor de Gezondheidszorg dat de telefonische bereikbaarheid van huisartsen overdag te wensen overlaat. Huisartsen hebben een jaar de tijd gekregen om hun bereikbaarheid te verbeteren. 

Dit bekende Nederlandse gezegde kan wel eens van toepassing zijn voor vele ziekenhuizen die nu in Nederland percutane interventies gaan opstarten zonder adequate infrastructuur.
Na een jarenlang gevecht hebben de ministers en de politiek in hun "grote" wijsheid besloten coronaire interventies in ieder Nederlands ziekenhuis toe te staan, mits er aan "minimale" voorwaarden wordt voldaan. Dit zou de ingreep goedkoper maken door de concurrentie die erdoor ontstaat.
Dat de zorgverzekeraars hier niet blij mee zijn - want het kost nogal wat om overal de infrastructuur op peil te brengen - tot daar aan toe, maar dat de patiënt er onder gaat lijden, kan de Haagse politici totaal niet schelen. 

De farmaceutische industrie sloeg vorige week krachtig toe. Nóg meer mensen moeten aan de cholesterolverlagende pil Crestor. Via het ANP werden de resultaten van een onderzoek wereldkundig gemaakt. Dat onderzoek was betaald door AstraZeneca, producent van Crestor. Alle kerngezonde mensen met een verhoogd CRP-eiwit moeten de cholesterolverlager gaan slikken. Het is een geneesmiddel waarvan in nog geen enkele studie is aangetoond dat je er ook maar één dag langer door leeft en er zijn vrij vaak bijwerkingen. De vertrouwde cholesterolverlagers simvastatine en pravastatine geven een bewezen goede bescherming tegen hart- en vaatziekten en zijn tienmaal zo goedkoop. 

Wat te doen bij medische tekortkomingen?

Je moet naar het ziekenhuis met de bedoeling dat men je daar beter maakt en dan blijkt dat er iets behoorlijk mis is gegaan !
Je kunt je daar alles bij bedenken, verkeerde of gebrekkige informatie, verkeerde medicijnen, onvoldoende communicatie, slechte behandeling of nog erger…….kort om, uiteindelijk heb je niet gekregen waar je in alle redelijkheid op mocht rekenen.
Dat zijn dingen die we allemaal wel eens hebben gehoord of hebben meegemaakt.
Maar hoe moeten we daar nu mee omgaan, wat kun je ermee ?

Pas op voor ‘dotteren’ in algemeen ziekenhuis! “Ik zou mij zelf zeker níet laten dotteren in een algemeen ziekenhuis dat niet is gespecialiseerd in dotterbehandelingen.” Waarom niet? Wel, omdat de risico’s voor mij, als patiënt, dan onnodig veel groter zijn. Als het goed gaat is er natuurlijk niets aan de hand, Maar als het fout gaat is dat meteen levensgevaarlijk! Met een ‘hartcentrum’ wordt een ziekenhuis bedoeld dat naast het specialisme cardiologie ook dat van hartchirurgie in huis heeft.
Bij een dotterprocedure kan van alles misgaan, er kan een infarct gemaakt worden, er kan te veel bloed in het hartzakje komen (‘tamponade’) en ga zo maar door…

Het zit me niet lekker. Wéér is het niet gelukt! En dat terwijl u en ik al zo’n donkerbruin voorgevoel hadden dat het ook dit keer op een politiek fiasco zou uitlopen.

Met het ‘Recht op zelfbeschikking’ smoorden CDA, PvdA, VVD, ChristenUnie en SGP vorige week opnieuw een door zo velen gewenste doorbraak in de intussen volkomen uitzichtloze discussie over orgaandonatie.