Hartverhalen op hartgenoten
hartinfarct 29/08/2010 16:26 profiel Adrem7

Ik heb 8 weken geleden een zwaar hartinfarct gehad. Ben een vrouw van 54 en eigenlijk nooit bij de dokter geweest, alleen voor kleine ongemakken. Ik was alleen thuis en de pijn was zo heftig dat ik meteen wist dat het niet goed was.
Heb meteen mijn man gebeld en die wilde meteen naar de ehbo rijden, maar ik zei dat ik hij 112 maar moest bellen, omdat ik nergens meer toe in staat was en ook voelde dat dit niet goed was en ik voelde me dood gaan.
Met de ambulance meteen naar Eindhoven gebracht. Daar een hartstilstand gehad ( en een bijna dood-ervaring), bij het dotteren zagen ze een zwaar hartinfarct, maar was al opgelost, waarschijnlijk door medicijnen in de ambulance.
Weer terug in Tilburg, op de hartbewaking weer een hartstilstand (wat de cardioloog niet kan verklaren)
Na 10 dagen ziekenhuis weer thuis, bezig met hartrevalidatie. Na 2 weken weer paar uur op de ehbo gezeten met pijn, bleek van de tabletten te zijn. Sinds 1 week andere cholesterol tabletten gehad, weer veel bijwerkingen, ook van de beta-blokker. Veel huilbuien. Krijg binnenkort emdr therapie om de 2 hartstilstanden te verwerken.
Heb erg moeite om mijn leven weer op te pakken en ben benieuwd of er meer mensen dit hebben.
Heb meteen mijn man gebeld en die wilde meteen naar de ehbo rijden, maar ik zei dat ik hij 112 maar moest bellen, omdat ik nergens meer toe in staat was en ook voelde dat dit niet goed was en ik voelde me dood gaan.
Met de ambulance meteen naar Eindhoven gebracht. Daar een hartstilstand gehad ( en een bijna dood-ervaring), bij het dotteren zagen ze een zwaar hartinfarct, maar was al opgelost, waarschijnlijk door medicijnen in de ambulance.
Weer terug in Tilburg, op de hartbewaking weer een hartstilstand (wat de cardioloog niet kan verklaren)
Na 10 dagen ziekenhuis weer thuis, bezig met hartrevalidatie. Na 2 weken weer paar uur op de ehbo gezeten met pijn, bleek van de tabletten te zijn. Sinds 1 week andere cholesterol tabletten gehad, weer veel bijwerkingen, ook van de beta-blokker. Veel huilbuien. Krijg binnenkort emdr therapie om de 2 hartstilstanden te verwerken.
Heb erg moeite om mijn leven weer op te pakken en ben benieuwd of er meer mensen dit hebben.
Commentaar (6)
-
|30/08/2010 - 08:08 Elsje
-
|08/09/2010 - 10:09 KarienHallo,
Ik heb 2x een hartstilstand gehad, 1x in 2005 en 1x vorig jaar maart. Het is niet zo gemakkelijk om daar weer boven op te komen. Het heeft allemaal zijn tijd nodig. Ik had na mijn 2de hartstilstand steeds een brok in mijn keel, alsof ik op het punt stond in huilen uit te barsten. Langzaam aan gaat dat allemaal weer over en krijg je weer vertrouwen in je eigen lichaam.
Belangrijk er veel over praten of van je af schrijven, b.v. hier in hartverhalen.
Veel sterkte,
Groetjes, Karien
-
|09/09/2010 - 06:09 azopstaphallo,ik heb precies een jaar geleden ook een open hartoperatie gehad,en kan niet zeggen dat ik er heel veel van opgeknapt ben.Ze hebben ringen om mijn kleppen geplaats en een bijpass en een gedeelte weggebrand van het hart het is en blijft moeilijk om alles weer op te pakken,ook blijf ik moe ik werk wel 3dgn 4uur in de kinderopvang maar ook dat is eigenlijk te zwaar
Gewoon thuis alles op je gemak doen is al genoeg maar kop op
we leven nog en daar moeten we van genieten sterkte
Yvon
-
|09/09/2010 - 11:09 Bas BHallo,
Zelf heb ik geen hartstilstand gehad, maar ben wel 5 keer binnen 1 jaar naar het ziekenhuis geweest met hartklachten. Na mijn eerste hartinfarct (vorig jaar juni) had ik zo iets van: no problem, dat overkomt zoveel mensen. Maar nadat ik voor de derde keer gedotterd (januari 2010) was werd ik ook erg depressief, ik had veel klachten (pijn, vermoeidheid) en dacht dat het niet beter zou worden. Nu een half jaar verder gaat het prima, ik werk weer halve dagen en heb weer zelfvertouwen. ook ik heb veel last van de beta-blokkers (metropolol) ik kon nog geen 100 mtr wandelen terwijl ik sportman in hart en nieren was. De gesprekken en fysio in het zkh en met lotgenoten heeft mij goed gedaan en nadat de metropolol teruggebracht was van 100mg naar 25mg knapt ik zienderogen op (een uur wandelen is inmiddels geen probleem meer)
Ik hoop dat het jou net zo vergaat en dat het je weer snel beter gaat.
Groetjes Bas
-
|10/09/2010 - 14:09 bert57Hallo
heb 12 juni 2010 een bijna dood ervaring gehad 3 hartinfarcten achter elkaar , de laatste toen gingen de luiken dicht.
en toen lag ik op de ok in Amsterdam ben vervolgens gedotterd en 2 stents geplaatst.
en op 12 juli 2010 lag ik weer op de ok in Amsterdam in het OLVG
voor de 2de keer gedotterd en wederom 2 stents er bij wat de pijn en de vermoeiidheid het zal er wel bij horen maar het wordt wel steeds beter werk weer halve dagen en dat gaat goed
groetjes Bert
-
|27/11/2010 - 15:11 Marja Ghallo,
Mijn man heeft in 2005 ook na een zwaar infarct 2x binnen 36 uur een hartstilstand gehad, de 1 ste na het inbrengen van stents.Hij is daarna op de I.C drie weken in coma gehouden om zo te herstellen.
Hij heeft van het reanimeren wel een zuurstofgebrek opgelopen en last en nu nog van zijn cortetermijngeheugen.
verder is hij altijd angstig geweest voor een nieuw infarct of hartstilstand.
negen weken geleden heeft hij opnieuw een infarct gehad en is 3 weken geleden geopereerd 2 voudige by-pass en diezelfde dag re-operatie door nabloeding en daarbij een longontsteking opgelopen en een thoraxdtain om vocht uit zijn longen te pompen.
Afgelopen zaterdag thuisgekomen en ondanks alle angst pijn en verdriet zijn we blij dat mijn man 57jr en onze vader er nog is.
De tijs zal leren hoe we het nu weer opgaan pakken ,misschien is die therapie die jij krijgt ook wel geschikt voor mijn man.
Ik hoop dat jij er aan begonnen bent en dat het je help de puzzelstukjes weer op zijn plek te krijgen.
Ik hoop nog iets van je te horen over de therapie en of het helpt.
veel sterkte .
groetjes Marja
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
Hoe waardeer jij dit hartverhaal:
SEO by AceSEF





Na mijn hartoperatie's in juni heb ik geen bijna dood ervaring gehad, maar wel 4x een 'serieuze pauze' in mijn hartritme. Hierbij wordt het je ook zwart voor ogen en ben je er even niet meer, en ik herken je verhaal dan ook wel. Dit zijn dingen die erg ingrijpend zijn, en het is dan ook niet gek dat je moeite hebt het gewone leven weer op te pakken. Ik voel het als het vertrouwen in je lichaam kwijt zijn. En dat is iets wat zal moeten slijten, en naarmate je beter voelt zal dat vertrouwen zachtjesaan weer terugkomen denk ik. Maar dat het tijd nodig heeft is een ding dat zeker is!
Heel veel sterkte met het verwerken van deze ervaring, en een goed herstel!
Groetjes, Elsje.